Asawa sa Asawa – 10

10: Ang mga binata

Walang pasok si Anton itong araw ng Huwebes dahil final exam week sa school kung saan siya nagtuturo at nagco-coach ng basketball team. Gusto niya sana magpahinga – manatili sa bahay kasama ng kanyang dalawang anak. Makapag-gym din sana. Ngunit, mapilit ang kanyang asawa na samantalahinn nila itong opportunity na inalok ng mag-asawang Edison at Hanna, na mag-sosyo sila sa pag-distribute ng pagkain at karne sa kanilang lugar. Kaya siya pumayag sa hiling ni Jena na bumalik sa Batangas at makipagkita sa mga magiging kasosyo nila.

Balisa si Anton kaya hirap siya sa pagmaneho. Nanumbalik sa kanyang isipan ang nagawa niya kasama ni Edison at Darius. Nangamba siya sa hinalang nabosohan sila ng dalawang binata. Hindi niya mawari na napanood ang kanyang kababuyan ng dalawang lalaking medyo matanda lang ng konti sa mga atletang tinuturuan niya.

Kahit hiyang-hiya si Anton sa nangyari, hindi niya mapigilan ang paninikip ng kanyang pundilyo sa kakaisip: totoo bang naangkin na nila Edison at Darius ang kamusmusan ng dalawang binata?

Malayo sa isipan niya ngayon ang magtatag ng negosyo. Bukod sa pag-alinlangan na makita niya muli si Darius, at pati ang dalawang binata sa Batangas, ang mas higit pa na bumabagabag sa diwa niya ay ang hindi niya sinipot na lakad sa Port Area na kasama si Remo. . . at isinama din si Jerson doon.

Mula noong nakaraang Biyernes nang siya ay bumalik mula sa Batangas,. . . at nagdesisyon siya na hindi na sumunod kina Remo at Jerson sa port area, wala na siyang alam sa mga nangyari doon.

Wala siyang balita kung nailabas ng kapatid niya ang mga mahalagang shipment na nilalakad ni Remo. Nag-alangan siyang usisain ang kanyang kapatid. Siguradong na-dismaya si Lorenz na hindi niya tinupad ang kahalingan nitong magpatulong lakarin ang import shipment kay sir Rudy. Nagtagpo sila minsan nitong linggo sa labas ng magkatabing apartment nila, ngunit tila iniwasan siya nito.

Nababahala din si Anton dahil hindi sumasagot si Jerson sa kanyang mga text kahit nabasa nito. Hindi rin nito sinasagot ang mga tawag niya. Kinabahan siya para sa kanyang matalik na kaibigan – naalala niya ang nangyari sa kanya, ang pinagawa at nagawang kababalaghan sa kanya ni sir Rudy, ang hepe sa Port Area.

Maging si Remo ay hindi rin nagparamdam. Ayaw niyang i-contact ito upang alamin. Parang may kutob na si Anton na malalim ang galit ng maton sa kanya – at nangamba siya sa maaring maging resulta ng naipong sama ng loob nito sa kanya. Ang hindi talaga mawala sa ulirat ni Anton ay ang misteryosong uganayan ni Remo at Edison. Malinaw pa rin sa kanyang alaala ang sinagot ni Poroy nung tinanong ito ni Edison kung paano siya nakilala nito: ‘. . . pareho kayo. Si Remo. Pareho mo siya. . . kayo at si Remo. . .’

Hanggong ngayon, nanatili itong palaisipan sa kanya. Ano ang kwento ng buhay ni Edison? At, ano ang ugnayan nito kay Remo?

Gulong-gulo na ang isipan ni Anton. Pinawisan siya kahit malakas ang buga ng aircon ng kanyang sasakyan. Naisipan niyang tumigil muna sa isang gas station – at magkape nang mahimasmasan siya. Ang huling text nito sa kanya ay kaninang madaling araw pa: [See you at 12].

Tinawagan niya si Edison, para usisain ang detalye ng kanilang pagkita. Ngunit lalo siyang naguluhan nang makausap niya ito.

“Sorry, Anton. Hindi ako makakarating. May inaasikaso ako urgent shipment. . .”, saad ni Edison. Ngunit, may habilin naman ito sa kanya, “Si pareng Darius ang ka-meeting mo ngayon. Ipapakilala ka niya kay Jony, na siyang nag-aasikaso ng warehousing at shipment para sa Metro Manila area. Diretso ka sa bahay ni Darius. . . naalala mo pa ba kung saan siya nakatira?”

Naalala naman niya kung saan ito. Para sigurado, pinadala pa rin nito ang goog/e map link sa kanya. Kaya nagpatuloy na siya. Gusto na niyang matapos ito, nang makabalik agad siya.

Pasado alas-12 nang makarating siya. Nagulat si Darius nung tinawagan niya ito. “Akala ko alas-2 pa ang dating mo, hindi 12. Walang tao ngayon sa bahay. Sinamahan ko si misis sa appointment niya sa doctor. . .”

Dagdag nito, “Sandali, Anton. . . hanapin ko si Jony. Sabihin ko puntahan ka na diyan ngayon, Naku, pasensya na. . .”

Wala nang magawa si Anton kundi maghintay ng tawag ni Darius, para sa pagdating ni Jony, na hindi pa niya nakikilala. Naisipan niyang maghanap ng makakainan muna.

Pagtawid niya ng kalsada pabalik sa kanyang nakaparadang sasakyan, nadaanan niya ang covered basketball court sa tapat ng bahay ni Darius. May mga naglalaro sa loob, kaya pumasok muna siya. Natigilan siya sa nadatnan niya: ang dalawang binatang nakilala niya noon.

Agad napuna ng dalawang lalaki ang kanyang pagdating.

“Hey, Kuya! Coach Anton. . . nandito na kayo! Laro tayo, Coach”, bungad ng mas matangkad at mestisuhing binata. Naalala ni Anton ang pangalan nito – si Banjo.

“Sige, huwag na. May meeting kasi ako. Yan ang pakay ko dito”, sagot niya.

Tumigil sila sa kanilang laro, at lumapit si Banjo. Sumunod sa likod nito ang kayumangging binata na hindi kasingtangkad ni Banjo. Si Deejay. Naalala din niya na inaanak ito ni Darius. Nagtanong ito, “Si Ninong Darius ang pupuntahan niyo, Coach?”

Alam pala ng dalawa na wala si Darius. Sobrang naasiwa si Anton dahil naalala niya ang nangyari – tiyak na napanood ng dalawa ang kahalayang ginawa niya kasama ni Darius at Edison doon sa beach house. Ngunit, walang siyang naramdaman na pagka-ilang, pag-alinlangan, o malisya sa pakikitungo ng dalawa sa kanya. Magalang at magaan ang dating nila.

“Samahan ka na namin sa paghintay. . . dadating na rin mamaya si Ninong Darius”, sabi ni Deejay. Dagdag din ni Banjo, “Coach, sumama ka muna sa amin”

“Maliligo muna ako. . . at magbibihis. . .”, pahayag ni Banjo na basang-basa sa pawis. Tumungo ito sa bandang likod ng covered court. May banyo at paliguan doon.

Sumunod si Deejay. Umupo ito sa mga bangko sa labas lang ng pintuan. “Dito tayo, Coach. Hintayin lang natin si Banjo”.

Palihim na minamasdan ni Anton si Deejay. Nangingintab din sa pawis ang kayumangging balat ng binata. Dumukot ito ng tuwalya sa backpack, at marahan na pinunasan ang sarili. Pagkatapos ay kinuha ang cellphone. Tahimik at walang kibo ito. Nakatutok lang ang binata sa cellphone, at paminsan-minsan ay napasulyap ito sa kanya.

Nahuli nito ang pagtitig ni Anton, at tila may nilalaman ang ngiti nito. “Ang tagal naman ni Banjo maligo. Tawagin na natin, coach”.

“Ako na. Dyan ka na muna”. Hindi alam ni Anton kung bakit siya ang nag-presenta. Baka dahil abala sa cellphone si Deejay, na parang may tine-text. “Sandali. Tawagin ko si Banjo. . .”

Maliwanag ang loob ng banyo dahil bukas ang mga bintana na mataas at malapit sa kisame. Tila hindi pa tapos ang paggawa ng lugar. . . hindi buo ang pag-tiles, at may ibang parte ng mga dingding na cemento lang. May nakaimbak na materyales – pira-pirasong kahoy at mga tiles na nakatangkas sa gilid. May lumang kahoy na bench sa gitna ng espasyo — may tuwalyang nakasampay sa dulo nito. Tatlo ang lababo, at isa lang ang salamin sa dingding sa tapat ng ikatlong lababo sa kaliwa. May backpack sa ibabaw ng counter na semento na walang tiles. Nagkalat ang pinaghubaran na damit – natandaan ni Anton ang pulang sando na suot ni Banjo kanino.

May isang urinal, at isang kubeta na wala pang pinto. May dalawang paliguan – walang pintuan, walang kurtina. Dinig ang lagaslas ng shower.

“Banjo. . .?”, mahinang tawag ni Anton. Walang sagot. Inulit niya ang pag tawag, “. . .Banjo???”

Maingat ang mga yapak niya. Tahimik ang kilos ngunit tila umaalingawngaw sa ulirat niya ang malakas na tambol ng kanyang dibdib. Hindi mawari ni Anton kung bakit siya kinakabahan. Nagunita niya kung paano siya binosohan ng mga binata nung nakaraang Sabado.

Nasa tapat siya ng shower cubicle. Gusto niyang tawagin ang pangalan ng binata, ngunit walang lumabas si bibig niya. Napako siya sa kinatatayuan. . . nanuyo ang lalamunan niya. . .

Maputi at makinis ang binatang nakatalikod sa kanya. Tila kumikinang ang mga butil ng tubig na dumadaloy sa likuran na parang nililok sa marmol. Bakat at siksik ang katawan. Maumbok ang dawalang pigi. Marahan na lumingon ito. Nag-abot ang kanilang mga mata, at para siyang naubusan ng hininga, habang mabagal na humakbang palapit sa kanya si Banjo.

Nasa harapan na niya ito. May sinabi ito, ngunit wala siyang nadinig. Nabasa niya ang nais sabihin nito sa paggalaw ng mapulang labi. . . may pagnanasa ang sinabi nito, ‘. . . Coach. . .’

At sa isang iglap, nanumbalik ang pandinig niya. Lumitaw ang naiibang ngiti sa dating mala-inosenteng anyo ni Banjo. Lumapit ang mukha nito na halos magkadikit na sila. Mainit ang hininga nito sa tenga niya, “. . . patikim mo sa akin, Coach. . . yung ginawa mo kay Tito Edison”.

Hindi niya namalayan kung kusang kumilos ang kanyang kamay, o kinuha ito ni Banjo. Sa kasunod na sandali, nakasapo na sa palad niya ang mainit, basa at mahabang sandata nito.

“Sige na, Coach. . . ipatikim mo na sa akin. . . alam ko na gusto mo. . . at magaling ka. . .”

Umiling siya. Mahina ang pagbwelta niya, “Hindi. Ano ang sinasabi mo. . .?”

“Fuck, Coach. . . nakaka-turn-on ka. . . yung aayaw pa kunwari. . .”, pangutya ng binata.

At bago niya namalayan, nakaluhod na sa magaspang at basang sahig ng shower, sa harapan niya, ang hubo’t-hubad na binata. Mabalis ang paghila nito sa kanyang suot na joggers. Nabigla ang binata, at pati na rin siya, sa biglang paglundag ng kanyang pinakawang burat.

“Fuck, fuck, fuck. . . .”, bulalas ni Banjo. “Ang laki. Ang tigas. Mmmmmpppp. . .”

At bago si Anton makapalag, buong-buo na nilamon ng mestisuhing binata ang kanyang humihindig na sandata. Napahiyaw siya sa sarap. “Ahhhhhhggggggg. . . fuck, tangina, fuck. . . Aaaaaaahhhhh. . .”

Ang gwapo ni Banjo na may burat na nakapasak sa bibig. Namumula ang pisngi. Halos napaluha ito. Ngunit hindi ito bumitaw. Pagtaka ni Anton – ‘Paano natuto ito sumusubo ng ganito. . .? Ang galing. . . ang sarap’.

Parang nabasa ng binata ang nasa isipan niya, dahil bumitaw ito at bumulalas, “. . . fuck, Coach. . . ang sarap. . . parang titi din ni Tito Edison, pareho kayong masarap. . .”

‘Ahhhh. . . pinapachupa ng barakong chinoy ang binatang ito’, natanto ni Anton. Lalo siyang nalibugan sa paggunita kung paano nagpakasasa si Edison sa gwapong binata. Kaya sinapo niya ang ulo nito, at hindi na siya nag-alangan na kadyutin ang lalamunan nito.

Mukhang masarap si Banjo. Sigurado si Anton na labis ang pag-angkin ni Edison sa binatang ito. “Shyeeet. . . sandali, sandali. . . ang sarap. Baka labasan ako. . .”

Tinulak niya si Banjo palayo, at pinatayo. Pulang-pula ang makinis na mukha at katawan. Galit na galit ang mahabang burat nito. Hindi na napigilan ni Anton ang sarili. Hinila niya at dinala ito sa may bangko. Umupo siya pagkatapos niyang maghubad. Pinatayo niya ang binatilyo sa pagitan ng kanyang mga binti. Sinakmal niya ang matambok na pwet nito. Yumuko siya, at sinubo ang makinis na burat nito.

“Uuuuhhhhh, coach. . . uuuuuuuhhhhh. . . ang sarap niyan. . . uuuuhhhhh!!!”, paulit-ulit na halinghing ni Banjo. Ang kaninang maamo at tahimik na lalaki ay parang nasaniban ng maingay na demonyo. Sinabayan niya ng pagjakol sa sarili ang umuusbong na libog ng binatilyo.

“Ahhhh fuck! Fuck niyo, kayong mga barakong daddy. . . ang sarap niyo sumubo ng burat. Sige pa, Coach. . . aaaaahhhh. . . ganyaaaaaannn!!! Yan. . . tulad ni Tito Edi, sigo ganyan din ginagawa niya. . . sige pa, Coach. AAAAAAHHHHH. . .!!!”

Halos nagdedeliryo na si Banjo. Umalingawngaw sa kulob na espasyo ang garalgal na boses nito.

Basang-basa at nangingintab sa laway ang mapulang sandata ni Banjo. Alam ni Anton ang gusto niya. Kaya bumitaw siya, at mabilis na sumampa sa bangko, at tumuwad. Wala na siyang pakialam kung para siyang putang hindot o naulol na aso. Isa lang ang gusto niya mangyari. “Putang ina mo, Banjo. . . ipasok mo ang titi mo sa butas ko!!! Sige na! Marunong ka ba kumantot, ha??? Marunong ka ba???”

Hindi siya inurungan ng binatilyo, na tila hinihintay lang na bumigay siya. “Fuck, shit. . . coach. Kakanain kita. . . wawasakin kita sa sarap. . . aaaaarrrrrggghhh. . . eto na, aaaarrrgghhhh!!!”

Nakisabay si Anton sa malaswang hiyaw ni Banjo. “Sige, Banjooooooo!!!! Aaaaaahhh. . . ipasok mo. . . sige pa, sige pa. . . aaaaahhhhhh. . .”

Hindi na pinansin ni Anton na masakit ang kahoy sa kanyang tuhod at kamay. Mainam na matibay at makapal ang lumang bangko. Hindi ito bumigay sa tindi ng pagkasta ng masiglang binatilyo.

“. . . aaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh. . . aaahh. . . aaahhh. . . aaahhh. . .”, hiyaw ni Anton.

“Fuck, Coach Anton. . . ang init ng loob mo. Ang sikip. . .”, halinghing ni Banjo. “. . . Fuck you. . . nagpakantot ako kay Tito Ed, para lang pumayag siya na makantot din kita. . . Putang ina, coach. . .”

Lalong kumulo ang dugo ni Anton nang madinig niya ito. Fuck! Nagawa nga ng dalawang barako ang maitim na balak nila. . . nabiyak talaga nila ang dalawang binatilyo, para lang pahintulutan nila ang mga ito na kantutin din siya.

“Aaaaaaahhhh. . . fuck, Coach. . . aaaaaaaaahhhhh. . .” Bale wala na kay Banjo na mas nakatatanda siya dito. Tuluyan siyang inangkin, winasak, at binaboy nito.. . “AAAAARRRHHH. . .!!!”

“PUTANG INA!!!! FUCK!!!” – gulat na bulalas ng lalaking pumasok sa banyo. Si Deejay!

“Tangina niyo. . . ang lakas ng ungol niyo. Dinig na dinig kayo sa labas. . .”, sabi nito. Ngunit hindi sila sinita o pinigilan. “Ang lakas mong makahiyaw, brod. At si coach. . . parang kinakatay mo na. . . fuck, ang hot niyo!!!”

Habang nakatuwad, at umiindayog ang kanyang katawan sa malakas na paglabas-pasok ng burat sa nawarak niyang lagusan, napako ang mga mata ni Anton sa lumalapit na binata. Agad na naghubad si Deejay ng shorts, at pati ang suot na jockstraps ay kinalas nito sa paa. Basang sando at sapatos lang ang tinira. Nakatutok ang namamagang sandata nito. . . unti-unting lumalapit sa kanila.

Naiibang amoy ang nasinghap ng ilong ni Anton – amoy pawis si Deejay. Naiba sa amoy sabon ni Banjo na bagong paligo.

“Ang ingay mo, Coach”, pa-simpleng salita ng bagong dating na lalaki. Pumuwesto ito sa uluhan ni Anton. . . tinututok ang burat sa mukha niya. . . dumapo ito sa labi niya, bago unti-unting pinasok.

“Mmmppp. . . mmmmppp. . . mmmmppp. . .”, impit na ungol ni Anton. Mapilit ang pagbaon ng burat ni Deejay sa kanyang bibig. Gigil na gigil siyang kinakadyot ng dalawang mag-barkada. May konting hapdi at kirot siyang naramdaman sa butas niya dahil naging marahas at madiin na ang pag-indayog ni Banjo. Hindi nagpatalo, ganun din ang pag-ulos ni Deejay sa kanyang bibig. Hindi ito kasing haba ni Banjo, ngunit mataba. Unat na unat ang bibig ni Anton. . . at tila hindi inalintana nito ang pagsagi ng kanyang ngipin sa tarugong sumasalakay sa kanyang lalamunan.

“uuuummmm. . . uuuuummmmm. . . brod, dalian mo dyan. . . at ako susunod sa iyo”, udyok ni Deejay sa kaibigan. Sinapo ng dalawang kamay nito ang ulo ni Anton na parang basketball. Napakapit na si Anton sa mala-trosong mga binti nito.

Malakas ang kayumangging lalaki. . . binatilyong barako ang dating nito. Walang bahid na pumapatol din sa kapwa, at hindi mahinahon ang kilos. Ginugunita na ni Anton kung paano kaya siya kakabayuhin nito, pag natapos na si Banjo sa kanya.

“Fuck, brod, ang init ng butas ni Coach. . . ang sarap. . . uuuuhhh, uuuhhhh, uuuhhhh. . .”, ungol ni Banjo. Bumibilis at lumalalim ang pagbaon nito sa butas niya. “Brod, ang sarap. . . pareho ng butas ni Tito Ed, fuck, ang sarap kantutin kayong mga barakong daddy. . . uuuuhhh, uuuuhhh, uuuhhh. . . brod, gusto ko na sumabog, brod!!! Uuuuuhhhh!!!”

Lalong kumulo ang libog ni Anton nang madinig ito. . . ginugunita niya kung paano kinayod ng binata ang barakong chinoy habang siya naman ang binabarurot nito ngayon.

“Sige na Banj. . . buntisin mo na siya. . . at ako pa ang susunod”, malibog na paghikayat ni Deejay sa kaibigan. “Ilabas mo na yan. . . baka may dumating. . . dali na, brod. . . tangina!”

Humugot si Banjo. At minaniobra nito si Anton para tumihaya sa ibabaw ng bangko. Mabilis siyang pinabukaka nito, at binaon muli ang madulas na burat sa kanyang namamagang lagusan. Hindi nawala ang ritmo ng mabilis na pag-araro nito.

“uuuhhh, uuuuhhh, uuuuhhh. . .”, ungol muli ni Anton, nang nawala na sa kanyang bibig ang burat ni Deejay. Ramdam niya ang magaspang na kahoy na kumakaskas sa likuran niya. Malakas ang pag-indayog ni Banjo.

“aaaaaahhhhh. . . fuck”, hiyaw ni Anton. Nangisay siya na parang kinukuryente.

“Shit, nilabasan na yata si Coach”, bulalas ni Deejay.

Nagulat din si Anton. . . nakita niya ang unti-unting pagtagas ng malapot na likido sa butas ng titi niya. . . hindi niya mawari kung nilabasan ba siya, o precum ito. Basta ang alam lang niya na namimilipit siya sa sarap at hapdi. Mapusok kumantot itong si Banjo.

Bago pa makahiyaw si Anton, umupo si Deejay sa mukha niya, at dinuldol ang hiwa nito sa bibig at ilong niya. Nanginig ang binata sa pagtusok ng dila niya sa kumikislot na butas nito. Napasigaw ito, “aaaaaahhhhh. . . fuck, kainin mo butas ko. . . aaaaahhhh!!!”

At sa sandaling iyon, ramdam ni Anton ang pagsirit ng mainit at malapot na dagta sa lagusan niya. Nagpasabog si Banjo sa loob niya. Umugong ang hiyaw nito sa loob ng maliit na banyo. “Aaaahhhhhh. . . fuck, fuck, fuck. . . eto na ako. . . uuuuuuhhh. . . uuuuuhhhh. . . uuuuuhhh. . .”.

Mabilis ang kilos ng mag-barkada. Parang naglalaro lang ng basketball. Hindi pa tumagal ang pagbabad ni Banjo sa mainit na kalooban niya, nang agad itong humugot. At agad din na pumuwesto si Deejay sa dating kinatatayuan ng kaibigan.

“Shit, yari ka sa akin, Coach. . . mula nung nakita kita na kinakana nila Ninong at Tito. . .”. Tinutok nito ang namamagang ulo ng burat sa kanyang butas, at marahan na dumausdos. . . napapikit ito sa sarap, ninanamnam ang init na bumabalot sa burat.

“Uuuuuuuuuhhhhhh. . . Coooooaaaach. . . uuuuuuuhhhhhh. . . “. Halata sa daing ni Deejay ang labis na libog at sarap na tinamasa.

“Sige, brod. . . kayurin mo na. . . sayang naman ang pagpayag mo magpabiyak sa Ninong Darius mo, kaya namnamin mo ang inaasam mong premyo pagkatapos ka nagpa-devirginize sa kanya”, wika ni Banjo. Kahit nilabasan na ito, konti lang ang nilambot ng nanlalagkit na burat. Bakas sa mukha ang tuwa na pinapanood kung paano biyakin ng kaibigan si Anton.

“Gago ka. . . tangina mo, Banjo. . . nilaglag mo pa ako. . .”, mahinang pagkontra ni Deejay. Ngunit halatang nadala na rin ito. “Shit, fuck, Coach. . . wawasakin kita. Ang sarap mong kantutin. . . aaaaaaarrrrrggghhhh. . .”

Lubos na nalibugan si Anton. . . nakakaliyab gunitain kung paano kaya biniyak at hinalay ni Edison at Darius itong dalawang binatilyo. Talagang nagpakantot sila. . . bilang kapalit na makantot din siya.

Hindi maiwasan na tumirik ang mga mata ni Anton. . . nang tuluyang mabaon na ni Deejay ang burat sa kalooban niya, humugot ito, at nag-umpisang pumiston. . dahan-dahan lang. Swabeng-swabe ito. Marunong kumantot. Ramdam niya ang pagkaskas at pagtusok ng sumasalakay na tarugo sa iba’t-ibang sulok ng lagusan niya.

“Aaaaaaahhhh. . . aaahhh, aaahhh, aaahhh. . . aaaahhh, aaaahhhh. . .” Hindi mapigilan ni Anton ang kanyang pangingisay, at paghiyaw. Nakakanginig ang paggiling ni Deejay. . . binatilyo pa, ngunit barakong-barako kung kastahin siya. Susundot ito pataas, paikot, pakanan, pakaliwa.

Sinukbit ang mga paa ni Anton sa malapad na balikat ni Deejay, at halos tumiklop sa kalahati ang kanyang katawang nang pumaibabaw ang binatilyo sa kanya. Walang humpay ang pag-kadyot. At lalong lumakas pa ang halinghing nito. “Uuuuugggggggghhhhh. . . uuuhhh, uuhhh. UUUUUGGGGGGHHHHH. . . Coach!!!! UUUUUGGGGHHH. . .!!!”

Tiyak na dinig ang ingaw nila sa labas. Natakot si Banjoy na baka mahuli sila. “Huy!!! SSSSHHHH. Ang ingay niyo. Baka marinig tayo sa labas. . .”

“Bantay ka sa labas. . . sige na brod. . .”, mungkahi ni Deejay sa ka-tropa.

Tinakasan na ng huwisyo ang dalawang nagkakantutan. Nakatutok lamang sa isa’t-isa. . . ang kumakantot at ang kinakantot. Nag-alala na talaga si Banjo kaya mabilisang nagbihis ito. Dala ang gamit nito, agad na lumabas ito ng banyo. “Dalian niyo. Tapusin niyo na yan. . . babantay ako sa labas. . .”

“Awwww, fuck, shit. . . uuuuhhhh”, halinghing ni Anton sa pagsakmal ni Deejay sa burat niya. Nagtaas-baba ang kamay ng binatilyo, sabay sa paglabas-pasok ng burat nito sa butas niya.

Tuloy ang pagtagas ng kanyang precum. Malagkit at madulas na ang kanyang burat. Tigas na tigas ito. Gigil na gigil si Deejay sa paglaro nito. “Fuck, Coach. . . ang sarap ng burat mo. . .”

“Sige, Deejay. . . biyakin mo ako. . . ibaon mo. . . kantutin mo ako. SIGE PA!!!”, sigaw ni Anton. Nalunod na siya sa kalaswaan. Wala na siyang pakialam. Nawala na sa isip niya na ama siya na may pamilya, na mas matanda lang sa kanyang mga estudyante ng ilang taon itong binatang sumisibak sa kanya. Tuluyang nagpahalay siya sa binatilyo. “Aaaaaaaahhhhh. . . kantutin mo akoooooo. . . aaaaaaahhhh”

“Sarap ba? Coach, Ha?!? Sarap ba. . . ang sarap makantot ano. . .”. Nagngingitngit si Deejay. Alam nito kung saan isundot ang sandata nito, kung paano kayurin ang lagusan niya. Sa bawat ulos nito, napatirik ang mata ni Anton.

“Ganyan. . dyan ba. . . ramdam mo yan. . . sige pa? Ha? Dyan, dyan. . . gusto mo yan? Ganito ba? Ha?”

Dinuraan ni Deejay ang burat niya. . . at lalo itong nanlagkit at nangintab. Halos kinakantot na niya ang kamao nitong nakapalupot sa burat niya, habang winawasak naman ang kanyang butas.

Dura ng dura si Deejay. . . dumulas ang burat ni Anton na sakmal ng binata. Nangingilo na siya. Lalong siyang nangisay. Pero hindi tumigil ang binata.

Saglit si Anton nawindang nung biglang humugot si Deejay. At sumampa ito sa ibabaw niya.

“AAAAAWWWWWHHHHHH. . . “, garalgal na sigaw niya. Tinutok ng binatilyo ang kanyang nakatirik na tarugo sa biyak nito. Ramdam niya ang unti-unting paglamon ng masikip na pwerta nito. . . at dahan-dahan siyang inuupuan nito. Fuck! Kusang nagpakantot ang binata!!! Kinakana niya ito. . .!!!

Hanggang sa sandaling ito. . . si Anton lang ang laging kinakantot. Ilang lalaki na ang bumiyak sa kanya; ilang burat na ang tinaggap niya. Ngayon lang siya nakaranas na kumantot ng butas ng kapwa. At si Deejay pa!

“Aaaaaaahhhh. . . Deeeeejjjaaa. . . mmmmmmpppp. . .”, biglang bumuhol ang halinghing niya – pumatong ang binata sa kanya, at inangkin ang labi niya. Malambot ang labi. Mabango ang hininga, ngunit barumbado kung makipaglaplapan. Halos hinigop nito ang hininga sa bibig niya, at pati ang hangin sa baga. Pinasok niya ang kanyang dila sa bibig nito hanggang sa buhol-buhol na ang kanilang mga dila.

“. . . mmmmmppp. . . mmmmppppp. . . mmmmpppp. . . uuu, uuumm, uuuummmppp. . .”

Kahit siya na ang kumakantot ngayon , ngunit ang binata ang nagdadala – ito ang humihinete sa ibabaw niya. . . kinakabayo siya. Nagawa pa rin niyang kumadyot paitaas. . . sinusunggaban ang masikip na butas nito. Matapang na tinanggap ito ni Deejay.

“. . . uuuuhh. . . uuuuhhh. . . uuuuhhh. . .” Naging garalgal na taghoy ang kininang hiyaw ni Deejay. Naghalo ang sakit at sarap. Umuungol at humihikbi ito. Isang sandali ay nakangiwi sa hapdi, kasunod ay napapasinghap sa libog. Naluluha at namumula ang mukha nito. . . halatang gusto nang umiyak sa hirap. Ngunit hindi ito bumitaw. Tuloy ang paggiling nito sa ibabaw ni Anton. . . kusang hinahanap kung saang dapat ikaskas at i-sundot ang bumabarenang titi sa loob nito.

Nakakaliyab panoorin si Deejay. . . binata pero may bakas na ng pagkaberdugo. Basa na ang sando nitong hindi pa rin hinuhubad. Nangintab sa pawis ang nakausling pwet na kulay sunog. . . at sinakmal ni Anton ang matambok na pigi. . . nilamutak sa gigil.

Nakakulob ang kanilang masidhing mga ungol sa kanilang magkadikit na bibig. Ramdam ni Anton ang matigas na burat ni Deejay – naipit sa gitna ng tyan at puson nila. Nakakaskas ito sa tuwing nagsalpukan ang dalawang katawan, hanggang pati ito ay kinakaskas na rin ni Deejay sa tyan nila sabay ng pagkaskas ng burat ni Anton sa loob ng butas nito.

“Aaaaaaahhhh, fuck, fuck, fuck. . . aaaaaahhhh. . .mmmmppp. . .”, panandaliang nakabulyaw si Anton bago sinaklob muli ni Deejay ang kanyang labi. Nanginig ang binata sa ibabaw niya – at ramdam ni Anton ang pagbulwak ng mainit at malagkit na semilya nito. Nilabasan si Deejay!!!

Ngunit tuloy pa rin ang pag-kabayo sa kanya ng binata, at tuloy din ang pagbira ni Anton sa butas nito. Gusto na rin niya magpasabog.

Muli na naman siya binigo ng binata. Kumalas ito, at kumawala ang burat niya sa mainit na butas. Tila nahimasmasan ang binata, at parang nahiya na nagpakantot ito. “Coach. . . ikaw naman. Bilisan natin. . . baka maabutan tayo ni Banjo. . .”

Sinakmal ni Anton ang sariling burat, at nagtaas-baba ang kamay niya. Kinapa niya ang butas niya. . . kinalikot ito. Natamasa ng kanyang daliri ang lagkit ng inimbak ni Banjo na tamod kanina. Kumikislot ang butas niya.

Nakatitig siya sa binatang nakantot niya. . . namumula ang mukha, tagaktak sa pawis, matigas pa rin ang nanlalagkit na burat nito. “Deejay. . . ipasok mo ulit. . . please, Deejay. . . ibaon mo ulit. . .”

At ganun ang ginawa ng binata. “Aaaaaaahhh. . . coach, ang sarap mo. . .”

“Putang ina mo, gago ka. . . ang galing mo kumantot. . . uuuuuhhhh. . . at ang sarap mong kantutin din. . . uuuuuhhh, uuuuhhh, sige, sige. . . uuuuhhh”, daing ni Anton. “Sarap na sarap ka siguro nung una kang biniyak ng Ninong Darius mo ano! Naiyak ka ba? Sumigaw ka ba? Nilabasan ka ba? Fuck you, ang sarap mo. . . uuuuuuuuhhhhh. . .”

Tila lumiyab muli ang libog ng binata. Tinodo na nito ang pagbayo sa butas niya.

“Ahhh, shit. . .!!!” – bumukas ang pintuan ng banyo. Nasa bungad si Banjo. Hindi na ito nagulat, ngunit nataranta ang boses nito. “Hindi pa ba kayo tapos? Tigilin niyo na yan. . . may taong dumadating!!! Dali. . .”

Wala nang pakialam si Anton. Napapikit siya. Bahagyang umigtad ang katawan niya. . . at sumirit ang masaganang katas.

“UUUUUUUUHHHHHHH!!!! UUUUUUUUU. . . UUUHHHHH. . .!!!”

Hindi pa nasaid ang umaagos na tamod sa burat niya, nang humugot na si Deejay. Tumutulo pa ang iilang hibla ng dagta sa mapulang burat nito. Mabilis na pinulot, at sinuot ang hinubad na shorts at brief sa sahig.

“Mauna na kami sa labas, Coach. . .”, kabadong paalam ni Deejay. Hapong-hapo pa ito.

Inabot ni Banjo kay Anton ang ginamit nito na tuwalya bago ito lumabas din, “. . . magpunas kayo, Coach. . . huwag ka muna lumabas. . . maglinis ka muna. Kami bahala sa labas”.

. . . . . . . . . .

Na-conscious si Anton na harapin ang lalaking naghihintay sa tapat ng kanyang kotse na nakapark sa tapat lang ng basketball court. Namumula ba siya? Pawisan ba siya? Masangsang ba ang amoy niya?

“Oh, pareng Anton. . . pasensya na. Akala ko 2pm ang usapan natin. 12pm ba?”, pa-simpleng tanong ni Darius sa kanya. “. . . Nainip ka ba sa paghintay. . ?”

Ngumiti ito. “Nagutom ka? O, ginutom ka? O, baka nabusog ka? Sana hindi ka pinagod. . . ah, este, napagod. Madami pa tayong gagawin ngayong hapon. . .”

Hindi matanto ni Anton kung may nilalaman ang ngisi ni Darius. Umakbay ito sa kanya. Nilamas nito ang balikat niya, na parang may ibig sabihin. “Halika na. Kotse ko na ang gagamitin natin. Iwan mo muna nakaparada dyan ang sasakyan mo”.

Tumungo sila sa warehouse ni Jony – yung ka-sosyo nila na in-charge sa supply, inventory and pag-deliver ng mga ititinda nilang mga food products sa Manila. “Sayang, at nag back-out si Edison ngayon. May aasikasuhin daw na problema sa import shipments niya. Naku, itong Edison. . . ang daming ganap, at. . . ang dami ring mga connections na kung sino-sino. . .”

Mga halos 2 oras din ang meeting nila, at maayos naman ang pagkilala ni Anton kay Jony. Parang si Darius din ito: kayumanggi at mabulto. Parehong malapad ang dibdib at mga braso. Bato-bato nga lang ang katawan ni Darius. Malaman at mabigat naman si Jony – at dahil hindi ito gaanong matangkad, mas berdugo ang dating nito. Mas matanda ito kay Darius – may puti na ang buhok nito. Tatay ang dating.

Ang pinagkaiba ni Jony ay ang ugali nito – kung maaangas ang dating ni Darius, ito naman ay maamo. . . palangisi ito. Magaan at simpleng tao ang dating. Sa paningin ni Anton, may kahawig ito – hindi lang matumbok ng isipan niya kung sino.

Nahirapan si Anton mag-concentrate sa meeting. Bumabalik ang isipan niya sa naganap sa banyo ng basketball court kasama ang dalawang binata. Noong nakaraang Sabado, tila hindi pa niya mapaniwalaan ang pagsaad nila Edison tungkol sa namagitan sa dalawang barako at ang dalawang binata. Sa nabitawang kwento-kwento nila Banjo at Deejay kanina ay na-confirm ni Anton na totoo nga ito. Nakakawindang isipin – at ramdam niya ang paninigas ng pundilyo niya.

Hindi niya matanto kung kasama din si Jony sa malaswang laro. Parang walang alam ito sa lihim nila Darius. Mukhang diretsong-diretso ito. Ngunit, hindi rin ito katiyakan – dahil si Sir Rudy, yung hepe sa Port Area ay ganun din – kapitagpitagan at disente ang dating, ngunit halos binaboy siya nito doon sa opisina mismo nito.

“Anton. . .! Anton. . .!”

Nanumbalik ang matayog na iniisip niya sa boses ni Darius. “Tuliro ka, Anton. Sige na nga. . . hanggang dito na lang muna tayo, at mukhang na-overwhelm ka sa dami ng detalye nito. Halika, mag-merienda muna tayo, bago ka bumalik sa Manila”.

“Tamang-tama. . . nagpaluto ako ng pancit. Daanan natin sa bahay ko, at doon tayo tumambay sa inyo, Darius”, wika ni Jony.

Nang nakuha na nila ang pagkain, at habang paalis na sila. . . nagulat si Anton sa dumating at pumasok sa bahay ni Jony.

Nagmano ang binata kay Jony. “Pa, nandito na ako”.

Pinakilala ni Jony na anak niya ito. “Anton. . . ito yung nag-iisang anak namin. Si Deejay. . .”
Ito si Deejay – ang binatang kumantot sa kanya kanina – at sumampa din sa burat niya.

“Deejay – napakilala ko na noon si Coach sa inyo ni Banjo, di ba?”, dagdag ni Darius. Walang mabasang naiiba sa mukha nito. At maging si Deejay ay kalmado din.

Nanlamig si Anton. Hindi siya makasalita. Umalingawgaw sa tenga niya ang malakas na pagpintig ng puso niya. Pinilit niyang kalmahin ang kanyang sarili, at hindi magpahalata. Mabuti na lang na paalis na sila sa bahay ni Jony.

Dionisio Junior pala si Deejay. Ama niya si Jony. At Diony pala ito, hango sa Dionisio.

Hindi agad tumatak sa ulirat ni Anton ang narating nilang lugar – ang beach house ni Darius – kung saan may naganap, at kung saan siya nabosohan ng dalawang binata.

Wala pa rin siya sa sarili habang tumulong siya sa pagbaba ng kanilang pagkain at inumin. Hindi na maikaila ni Anton na may nilalaman ang ngisi ni Darius. Sadyang nilagay siya nito sa alanganin. Na-set-up siya, at baka kasabwat din si Edison.

“Anton! Anton!” – muling tawag sa kanya ni Darius. “Ayan ka na naman. Tuliro ka pa rin. At parang aligaga ka yata. Halika, lumublub tayo sa dagat. . .”

Tumakbo ang barako sa dalampasigan. Nanumbalik sa kanya ang imahe ni Darius nung unang nakilala niya ito: kulay sunog na balat, ang malapad na likuran na mukhang nililok sa bato. At sa loob ng manipis na brief na kulay itim – umaalon ang matambok na pwet nito habang tumatakbo papunta sa tubig.

“. . . . . . . . . . . . .” – dinig ni Anton ang boses ni Diony sa tabi niya, ngunit wala siyang naintindihan sa sinabi nito.

Pumikit siya. Humigop ng hangin, at huminga ng malalim. At saka siya dumilat muli. “Sorry. . . pare, ano yung sinabi mo?”

“Kako. . . matagal ko nang kaibigan sila Darius at Edison. At ikaw, matagal na ba kayo magkaibigan?”.

Nasa likod lang ni Anton si Diony. Ngunit sa malayo siya nakatinging – kay Darius na nandun na sa tubig, winawagayway ang mga kamay sa kanila. . . tinatawag sila.

Pumatong ang kamay ni Diony sa balikat niya. Mas matangkad siya dito. Hindi siya maakbayan nito, kaya hinimas nito ang balikat at leeg niya.

“Lublob tayo sa tubig. . .”, anyaya ni Diony.

Humarap si Anton sa lalaki. Hubad na rin si Diony, maliban sa suot nito na puting brief. Napako ang mga mata niya sa nakaumbok na harapan. Bakas ang nasa loob. . . naalala niya ang lapad at taba ng burat ng anak nito.

. . . . . . . . . . . . . . . ITUTULOY . . . . . . . . . . . . . . .